Auteur: imme | Datum: 29 oktober 2007
Ik maak een afspraak en die word de dag van te voren afgezegd via een mail.
Ik word boos verdrietig en wil in dat gevoel terug schrijven.
Maar dat doe ik dan niet ik heb het gevoel dat ik het altijd gedaan heb.
Dat ik het altijd verpruts dat ik het ben waarom iemand afbelt of mailt.
Dat ik niet voldoe aan hun regels dat ik het ben om er mee om te leren gaan.
Dat ik er aan moet werken maar ik heb een regel waar 2 zijn, zijn 2 de schuld. Ik word vaak teleur gesteld door dit soort dingen en dat wil ik niet meer het kost me te veel energie en emoties.
Waar ik of hoofdpijn van krijg door al die spanning die er op dat moment in mij op welt. Vind het gemeen dat ik het altijd moet oplossen dat ik met de gebakken peren zit. Ik heb heel vaak het idee dat andere vrienden niet snappen hoe moeilijk het voor mij is en dat ik me aan hun moet aan passen. Maar zij niet aan mij. Ik weet heus wel dat ik niet de makkelijkste ben echt wel. Dat ik nog erg veel moet leren maar ik moet ook doen met mezelf hoe ik nu ben. Ik ben er nog lang niet dat weet ik ook wel maar ik sta er open voor en wil leren hoe het anders moet. Kritiek is moeilijk maar daar leer je wel van. Relativeren is voor mij nog erg moeilijk en als het goed met mij gaat kan ik het een beetje maar als het niet lekker gaat kan ik het helemaal niet meer.
Laat mij dit al snappen en leren ik ga er voor om alles te leren en er aan te werken om mijn leven op orde te krijgen en alles makkelijker aan te kunnen.
Met hulp van mijn vrienden die mij wel snappen. En mij wel willen begrijpen.
