De verwoesting

De blik in haar kinderogen
is gebroken
dof geworden
wanneer
ze vol verbijstering
opkijkt naar de duisternis
die gecreërd werd
door de mensen die ze vertrouwde

Moeizaam baant ze zich een weg
doorheen pijn en ellende
samen met haar mama aan de hand

op zoek naar wie leeft
op zoek naar haar papa
maar ergens weet ze wel
papa komt nooit meer terug

die gedacht maakt haar opeens bang
angstig

het kleine meisje grijpt naar mama's hand
"mama", fluistert ze zacht
"mama, ik wil niet dood"

en terwijl ze kijkt naar haar dochtertje
word ze overmand van verdriet
een traan parelt over haar wang
"sttt, kleine schat"
"mama gaat je vertellen over de hemel..."

voorzichtig stappen ze door
en plots


werd alles stil