Mama

Het leven is een spel mam,
Alleen jij bent de controle kwijt
Ik herinner het nog goed toen mijn kleine zusje kwam
Jij werd verslonden met de zorg voor haar en voor mij
had je geen tijd
Je werd zieker en zieker,
Dokters praten veel te veel nam ik me voor
Maar ik zag het gebeuren je werd weaker
Het was geen onzin, want je draaide door
De weg kwijt, kliniek in en kliniek uit
De beelden die ik nooit meer kan vergeten,
Ik wilde je beter maken maar het enige wat ik kon doen was niks; mijn besluit
Om je lief te hebben hoe je nou ook mag zijn,
Ookal alle liefde die ik misloop, maar tja dat is mijn pijn.
Nooit kunnen shoppen, praten, lachen en huilen samen
Alleen de pillen en de sigaretten maken je gelukkig..
Ik wou dat je kon lachen mam, kon stralen weer een keer
Weer kon leven.. voor je eigen plezier