Auteur: Miss_Unknown | Datum: 3 december 2009
Je bent zo ver weg, maar toch dichtbij.
Elke dag, herhaal ik letter voor letter die je me zei.
Uren, Dagen, Maanden strijken voorbij.
Is het liefde, is het wanhoop, waren het leugens die je zei?
Je maakt een keuze, Je denkt het komt allemaal weer goed.
Je geeft me hoop, je geeft me kans, je denkt het komt allemaal wel goed.
Je laat me wachten, je laat me denken, je laat me en laat me...
Uren, Dagen, Maanden strijken voorbij.
Is het liefde, is het wanhoop, waren het leugens die je zei?
Wanneer dringt het tot je door, dat ik voor je ga, dat ik voor jou kies.
Je vraagt de mensen, je vraagt een ander, je vraagt mij niet eens om advies.
Ik laat alles achter begin opnieuw...
Uren, Dagen, Maanden strijken voorbij.
Is het liefde, is het wanhoop, waren het leugens die je me zei?
Eindelijk kom je tot de conclusie, dat je kiest, en wel voor mij.
Je woont ver weg, heel ver weg, maar toch, ben je dichtbij.
Het zijn de letters, de woorden, de zinnen die je me zei.
Het was geen wanhoop, het was geen leugen.
Het waren de woordjes, JE BENT VAN MIJ.
