Bestemming onbekend

Een weg te moeten bewandelen
niet te weten hoe te gaan.
Duister is het te weten,
waar we lopen of moeten staan.

Hier en daar geplaveide stukken,
met schoonheid in 't verschiet
Bloemen die weelderig bloeien,
vogels zingen hun mooiste lied.

Soms geheel onverwachts,
zullen we een hoek omslaan.
Zwaar om te lopen, moeilijk te gaan.
Snakkend naar water bijna sterven
van de dorst.
Behoedzaam bewegen, bang
om iedere druppel die men morst.

En dan heel even,
met voeten gebarsten vol kloven en pijn.
Zien we even het mooie dat een
gedroomde oase bleek te zijn.

Maar toch, door heel bewust lopen
dwars door de dorst en felle pijn.
Zal men ook het mooie kunnen herkennen,
op de levensweg bestemming onbekend.
Totdat ook jij op het laatste einde bent.