Naderhand

Ik kijk je aan en je lijkt oud

Gebukt te gaan onder mijn jeugd

Vol scherpe kanten, onbehouwenheid

En met een houding die niet deugt



Ik maak het goed, jouw blik doet zeer

Zo hulpeloos, zo niet begrijpend, haast bang

Je lijkt veel ouder dan je bent, zo oud en teer

Ik kijk je aan, haast iets te lang



Want bijna wil ik weg, weg van mij

Nee, niet weg van jou, maar weg van pijn

Die ik steeds meebreng, maar ik raak niet vrij

De pijn blijft volgen, zal er zijn



Misschien krijg ik ooit mijn verstand

En zal ik minder scherp zijn, minder fel

Voordat ik weer mijn vingers brand

Ja, achteraf, dan weet ik het wel