Innig aan elkaar gegeven

Met jou verrijst het ochtendgloren.
Jouw hand strijkt door mijn haar.
Geluk in mij opnieuw geboren,
als ik naar jouw schoonheid staar.

Jij bent nog steeds zoals daarnet
in het nachtelijk minnespel.
Naakt lig je naast me in mijn bed.
Jij bezorgt mij kippenvel!

Je bent nu zo dichtbij,
jouw hartslag kan ik horen.
Even ben je weer van mij,
de onschuld is verloren.

Je begroet mijn talmen met een lach
terwijl je me met zoenen overlaadt.
Dit wordt beslist een mooie dag,
aan het einde van de liefdesdaad

Door jou verschijnt het avondrood,
waar is de dag gebleven?
Nog steeds zijn onze zielen bloot
zo innig aan elkaar gegeven!