Levenslicht

Als gevallen blad
geboren in
geronnen aarde
die slaapplaats is,
de vlucht van houtduiven

Zo klinkt je naam,
Dea
aarzelend maar krachtig
je afdruk in
onze wereld

Het zonlicht draagt je
schaduw, je ogen
scherp vol herkenning
naar wie liefheeft,
wie kijkt.



Catherine:

Twee mensen laten de droom in vervulling gaan
tijdens dagen zal ik groeien, tot
ik verwacht het levenslicht zie.

Omgeven door water waar ik
aandachtig luister naar poëzie, naar
Liefde en vriendschap, die ik proef.

Drijven in zoet water, het
heerlijk aanvoelen van moeder, waar
iedere kramp met hevige pijn wordt verlost

Gelukkig in het leven waar
ik duizend en één kussen en knuffels
zal ontvangen, vandaag
word ik ter wereld gebracht.