Lege handen

Geen handdruk, geen vaarwel,
Geen kus,
Je liet me zomaar in de steek

Je hoofd ziet bleek , jouw lijf zo koud.
Waar is de fonkeling in je ogen?
Ben jij dat in die kist van hout?

Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend,.

Je handen gevouwen als een sleutelset .
je vingers bewegingsloos
in deze akelige gereedschapsdoos

Jouw handen die edel smeden konden
instrumenten die deze fijne kunst verstonden
Altijd in beweging,rusteloos,

Het waren ook sportieve handen
die klappen gaven en
lachend op mijn neus belanden

geen knoop was voor ze veilig
Maar het waren vooral warme handen
gevuld met vriendschap

Lege handen ,ze vullen mijn zakken
en verbergen hun verdriet en pijn
omdat ze van onze vriendschap
geen deel meer kunnen zijn

Ik mis ze , jouw handen
Vaarwel mijn vriend