De lucht verstikt me

ik verlang naar de geur van dadelboom

naar de vallei , de liefde die

vast verankerd zit in mijn ziel

breng me thuis, oh, ik wil naar huis



mijn ouders die me lieten gaan voor mijn

veiligheid hebben dit met pijn in

hun hart gedaan…als dit ellendig

conflict is bedaard en men weer kan

lachen… voorzichtig hopend op vrede



dan kom ik thuis want de

lucht verstikt me hier

op te groeien in een land waar ik

niet welkom ben , waar tolerantie

en respect slechts woorden zijn

te vaak, te veel gebruikt.



de lucht verstikt me hier



gescheiden van mijn familie wacht ik geduldig

tot ik mijn geliefde heuvels weer kan oprennen

en eindelijk weer diep door ademen kan

haal me naar huis…



thuis waar de zon altijd schijnt , de geur

van de dadel bomen me vervult

waar ik op alle deuren kan kloppen

en me weer volwaardig en geliefd voel

daar is mijn thuis, mijn geluk.