Ik mis de manier

Ik mis de manier waarop je keek en lachte naar mij en vooral dat je zei dat je hield van mij.
Zonder je armen om me heen voel ik me maar alleen.
Binnenin is het koud en stil omdat men hartje maar niet zonder jou verder wil.
De herinneringen blijven in gedachten.
Ik moet nog steeds denken aan toen we samen huilden en lachten.
Het is niet simpel je te vergeten, je hoorde immers in men leven.
Het doet me zoveel zeer, telkens mis ik je weer.
Ik hoop dat je soms nog wel eens denkt aan mij en nog een beetje geeft om mij.