Woede

ik voel een vlaag van woede en verdriet bij elke stap die ik zet
ik heb een leven uit leugens en bedrog
ik merk dat veel mensen argwaan krijgen
veel mensen geloven mij niet
ik denk dat niemand mijn echte verdriet ziet
ze zien mij als een meisje dat haar gevoelens bloot stelt
niemand kent mij met blijdschap en geheimen
ik zie het leven soms niet meer zitten
maar een ding weet ik, ik ben mezelf
wat mensen ook over me zeggen of over me denken
het maakt mij niks meer uit
het is mijn leven
niemand kan bepalen wat ik doe of zeg
je kan wel een deel van mijn leven uit maken
maar dan moet ik jouw acepteren en jij mij
ik heb me vaak genoeg voor dingen laten gebruiken nu ben ik het zat!
als ik deze woorden typ weet ik dat ik weer boos word
en alleen maar omdat ik het goede in de mense zie
ik vind alles goed wat ze bij me doen
maar diep van binnen in me hart word er gezegt dat dit zo niet veder kan gaan
ik moet mijn leven weer op een rechte baan zien te krijgen
maar dat lukt alleen met hulp van anderen en als ik er zelf in geloof