Blij maar toch ook verdrietig

een blij gesicht met een verdrietige geest
ik ben eigelijk nog nooit blij geweest
waarom het leven nog bestaat?
omdat het tog nog steeds elke keer veder gaat
ik seg de hele tijd ik wil dood
waarom stel ik mijn gevoelens blood?
waarom stop ik nie gewoon in een keer?
maar blijf leven steeds weer
ben ik dan toch bang?
waarom duurt het steeds zo lang?
de enigste goede optie is dood
me kop is als lood
me leven is kapot
ik heb tog met iedreen steeds mot
ik blijf niet meer
niet deze keer
het is over en uit
en dan hoor ik een eng geluid
een stemmetje in me hoofd
dat mij iets belooft
ik breng het mes naar me hoofd
al het lich om me heen doofd
het duurt weer heel lang
ik begin te huile ben ik dan toch bang?
nee het kan niet ik moet sterk zijn
ik weet het het doet andere pijn
maar dat maakt mij niet uit mijn pijn is weg
wat maakt het uit de andere hebben gewoon pech
met mij als vriend
ik ben niet de gene die jij verdient