Auteur: wil melker / 28 Augustus 2024

De eerste trein

Afdrukken



zijn ogen
waren dood
al overleden
toen hij besloot
de eerste trein
te nemen
die denderde zo
lekker door
vol massa voor
de grote flits
in je gezicht

in nog donker
ochtendlicht
kon ik hem niet
zo laten gaan
riep hee zonder
naam en pakte
de mouw van
zijn spijkerjack
voelde weerstand
in beweging door
moeten gaan

nog had hij mij
niet aangekeken
met zombieogen
en onvaste tred
met een gebed
naar de sprong
waar alles begon
hij wrikte stevig
wilde los ik hechtte
we struikelden
voorover vallend

met hoge
gil en doffe
dreun die de
voertuigen deed
stoppen en wij met
bloed aan handen
en gezicht jankten
en lachten met nog
een mouw van het
spijkerjack om
samen in te leven

wil melker

gedicht door: wil melker
Informatie

Dit gedicht is 451 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 7 (1 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over leven
gedichten over dood
gedichten over depressief

Heb jij genoten van het De eerste trein gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'De eerste trein'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!