Gedichten

Tandarts kijkt

Het mondspiegeltje maakt nauwlettend zijn tocht,
huppelt langs alle tanden en kiezen,
houdt heel de holte goed in de smiezen,
wordt plichtmatig gezoend door slijm en vocht.

In rechte rij, dan weer een ruime bocht;
over hard ivoor en zachte vliezen,
die vol bange spanning stijf bevriezen.
Het glazen oog vindt, waarnaar werd gezocht.

Gaatjes en bruine plekjes in het gebit
zijn betrapt euvel, voelen zich verslagen.
Maar de speurder is voldaan na diens rit.

Gereinigd: korte rust mag behagen,
terwijl de boor raast met eerzuchtige pit.
Weldra zal volgende plicht opdagen.






Han Messie

gedicht door: Han Messie

Tweeten