Die ego ikken
door wil melker
zacht schuur ik
de laatste restjes
innerlijke beschaving af
weg stropdas
ook normen en waarden
gaan als stof ter aarde
onwennig met
intolerante blik
kijk ik de wereld in
en schrik
er zijn er nu te veel
die over lijken gaan
het sociaal zijn
is gedaan waar ieder
voor zichzelf kiest
de rest zal stikken
door het grote graaien
van al die ego ikken
in stil protest gaan de
armen bij hun graven staan
zonder iets is het ook met rijk gedaan
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Een vrije vogel wil melker
- Vrouwen we strijden samen Catherine B.
- Zwarte piet, daar blijf je van af SamM
- Oranje Boven Catherine B.
- Praatjesmakers Fairouz
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.