Geen woorden voor

door Catherine B.

Met tranen van verdriet zie ik het beeld van de onschuldige slachtoffers voorbijflitsen, cijfers en letters van verschillende leeftijden, een iemand die nooit meer zal terugkomen, onbekende mensen het leven ontnomen. Met trillende vingers hoor ik nog steeds hun stemmen, dialogen en monologen abrupt stilgelegd Taal opgelost in het luchtledige waar zij blijft hangen op de herinneringen en emoties bij ieder van ons, alsof het gisteren was. Met zwetende handen voel ik een breekbaar hart gebroken in duizend en een stukjes, laatste slag voorbij terwijl haar bloedsporen verspreid liggen over het bleke lichaam Twee gesloten ogen kijken me aan, het portret in het geheugen gegrift. Met ongeloof en verbijstering draait de wereld door op het zelfde moment wordt het onmogelijke werkelijkheid Van ver-van-mijn-bed naar dicht-bij-huis, waarom blijft eenzaam alleen achter, wanneer komt er een einde aan deze misdrijven en daden. © Catherine Boone 2015

Bekijk ook gedichten over: Leven Mens En Natuur Tranen

Meer van Catherine B.

Gerelateerde gedichten

Gebroken leven Catherine B.
Morgenster Catherine B.
Tranen van stilte Catherine B.
Kracht van bomen Catherine B.
Wegdromerij Catherine B.

Reacties (6)

zeer mooi beschreven,
catherine

Anoniem, 15-11-2015

ontroerend mooi
geen woorden hiervoor

Anoniem, 15-11-2015

Beste Johny en Metske
Dank voor jullie reacties op deze woorden die ik vandaag gelezen heb: de dag van verdraagzaamheid.
Catherine

Anoniem, 16-11-2015

Prachtig geschreven, een gedicht om even stil van te worden..

Anoniem, 16-11-2015

Prachtig geschreven wat velen van ons ook zo voelen maar niet zo knap verwoorden kunnen...

Anoniem, 16-11-2015

Beste Dakoyria en Marian van Zwienen
Dank voor jullie oprechte reacties op deze woorden die ik vandaag gelezen heb: een dag van stilte bij mij.
Catherine

Anoniem, 16-11-2015