Hun vuur
door wil melker
ik zag ze
nauwelijks staan
gekleed in duister
zwart met
glimmende
randverschijnselen
voorbij gangbaar pad
nog schreeuwden zij
met hun hoog geluid
want de puberstemmen
kwamen er nog niet
helemaal goed uit en
schittering blonk
alom meer dan geweld
in het uiteen stuiven
losten zij op in
onzichtbaar bewegen
toen de kit aanstalten
maakte om hen als
rommel op te vegen
hun vuur brandde nog even
Gerelateerde gedichten
- Kerstgedachte Frans Gewoon
- Wild schuim Han Messie
- Kay Weaver Han Messie
- Oneerlijkheid Marian van Zwienen
- Groepsdruk Bella
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.