Ultieme weerklank
door wil melker
je charisma eiste
doodse stilte in
het flitsend geweld
van je fonkelende ogen
armen omhoog
handen open
vingers gespreid in
een aristocratische pose
lange benen
in de bekende stap
voorwaarts klaar
om verder te gaan
donderend liet jij
het gebrul van de massa
over je komen als ultieme
weerklank van hun dromen
jouw trots
en hun wrok hebben
in een weergaloze
manifestatie gezegevierd
nu zijn de straten
verlaten maar in de
huizen groeit eindelijk hoop
die alles beter zal maken
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Hippie kreet Johny Donovan
- Verkiezingstijd Coby Poelman-Duisterwinkel
- Rutte en zijn kornuiten Boomvader Ruerd
- Heden Samuel van der Meij
- Het Koningshuis Bruno Stooker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.