Oranjestad

De kleur van het trotse Breda schemert zacht binnen slanke zuilen, hoog in de toren, wiens roommantel blank glanst bij avondgloren, straalt over de Markt vol lichtende pracht. Zingend klokkenspel met galmende kracht zendt zijn klanken door het duister, treft oren van ieder, wie het luiden mag bekoren. Het donk 're maar opgebeurde getij lacht. Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt, vraagt naar wachtende winterverrassing, betoont zich echter menslievend en mild. In straten van vrolijke beleving wenken lampenslingers, levendig verstild, de geldbeurs der zorgeloze feestviering. Han Messie