Gebrand in het vat
door wil melker
jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden in
devote overgaaf en
wolkte wierrook
gebrand in het vat
jij hebt nog
het hemelwaarts
stromen gevoeld
van de roep om
hulp en vergeving
als religieuze beleving
wil melker
Gerelateerde gedichten
- De zoen van toon hermans jozlebruyn
- Afscheidsbede Coby Poelman-Duisterwinkel
- De bezem door je leven Marian van Zwienen
- Afscheid Catherine B.
- Stille vader Coby Poelman-Duisterwinkel
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.