Dag mevrouw...
Daar komt de bus, ik pak m’n kaart en ga weer naar hem toe Ik zie hem zitten voor het raam hij leest maar weet niet hoe Dit is de man die jaren terug mijn…
22 gedichten
Wie zorgt voor iemand met alzheimer, of afscheid neemt in stukjes, vindt hier herkenning. Ontroerende regels over vergeten en onthouden.
Daar komt de bus, ik pak m’n kaart en ga weer naar hem toe Ik zie hem zitten voor het raam hij leest maar weet niet hoe Dit is de man die jaren terug mijn…
je praat over vroeger want nu is verwarrend gisteren in nevels verdwenen in mijn jeugd een baken steunpilaar als alles om dreigde te vallen Maria dichtbij…
Wat, als jij mij op een dag niet meer herkent, en zelfs jouw ergernissen over mij verdwijnen. - Wat, als jij geen liefde meer voelt en ik tot een schim ver…
nog vaak voel ik de pijn die nu vergeten heet schrik als ik de naam of het gezicht niet passend weet de juiste woorden niet kan vinden in de zinnen die ik…
Je probeert een weg te zoeken dwaalt tussen sluiers van nevel alles wordt langzaam vager helderheid is niet meer te vinden werkelijkheid gaat aan jou voorb…
zij kan nog lachen om foto’s uit de oude doos met broze vingers wijst ze haar kinderen aan niet allemaal met naam in warm geluk is zij weer terug genietend…
jij bent volgroeid een markante boom karakteristiek in de omgeving toch draag je de laatste jaren minder bladeren en meer dood hout jij bent nog echt niet…
ik had even een goede tijd maakte een tekening die nergens op leek tot de strepen begonnen te dansen los van papier lichtten zij op in plezier ik riep nog…
ooit hebben wij voor het eerst zijn schaduw gezien vrijwel niet van echt te onderscheiden wij twijfelden nog of het toen ook aan ons heeft gelegen we zagen…
vingers priegelen met een touwtje je hoofd zwaait heen en weer je sloft de zoveelste ronde wilt u een koekje meneer maar de trommel is leeg je ogen en lach…
wanhopig werd het zoeken naar de man die hij was gebroken als glas in scherven schitteren de stukjes leven van weleer ik vind hem niet meer samen zijn we t…
hij had zijn handen donker gevlekt vingers op een hoopje vervormd en krom voor zich op tafel gelegd maar een leven lang uitstralende pijn kreeg hem niet kl…
hij telt met al zijn vingers lacht vriendelijk als ik iets vraag beantwoordt mijn groet als ik weer ga maar samen praten doen we niet meer hij kan geen ric…
ik zag gezichten in niet begrijpen een vage groet ging langs mij heen ik was alleen ogen bolden tolden om en om een akelige lach die gele tanden zag in een…
ik heb je gevolgd zag je hand langs deuren wrijven zonder bij de klink te blijven dagen weken op hetzelfde pad tot de maanden donkerden jij routine het loo…
ogen verwijlden nog even bij mij voordat je lach de drempel had genomen jij weer terug was gegleden naar de stilte van dromen in het tijdloze spelen door s…
ik streel je gezicht pak wat donkere schaduw erbij anders weerkaatst licht in je blik juist daar waar ik tast jou zoek lijkt weten een vaag en mistig verge…
Ze zei het met een verontschuldigende lach; mij vergeten júist op haar 80e verjaardag... Haar Alzheimer?, ach ja, we vielen elkaar nú in de armen dan maar…
ik liep voorzichtig op rondjes kleur was helemaal in de wolken van hun heerlijke geur licht speelde zachte muziek wij mochten rusten als de vriendelijke zu…
het is stilte die ik voel kloppen in mijn hand er is veel buiten maar in mijn hoofd wordt alles klein kleuren zijn er wel maar spreken minder fel dan voorh…