LeesGedichten.nl schrijft regelmatig een artikel over gedichten waarmee zij inzicht geven in de wereld van gedichten. Volg onze blog en blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in gedichtenland.

Raadsel opgelost. Wie is Papillon?	Dinsdag 21 augustus 2012
Moohlady [Tine] net FF anders, heeft de achterliggende dichters in Papillon ontdekt. Inderdaad, sinds juni 2011 werken Corrason en Vlinder samen aan gedichten en publiceren onder de naam Papillon. Het was niet helemaal te voorkomen dat stijl en opmaak in zekere zin herkend zouden worden, maar toch is Papillon anders. Anders dan de afzonderlijke dichters elk op zich. Corrason Schrijft veelvuldig over alle dingen in de relationele sfeer. Vaak gedichten die meer dan vijf strofes bevatten. Op de één of andere manier lukt het hem niet zijn boodschap in kortere versies weer te geven. De dichter is zich er niet altijd van bewust dat de inhoud van zijn gedichten vooral vrouwen aanspreekt. De liefde komt veelvuldig voor, zowel in positieve als in negatieve klank. Daar waar het de natuur aangaat schrijft Corrason in algemene termen, maar altijd met een aan te duiden moraal of boodschap in de laatste strofe. Vlinder Opvallend is de stijl van vlinder. Zij schrijft in wat we noemen de rietstengel techniek. Vlinder zou graag wat uitgebreider willen dichten, maar het lukt haar gewoonweg niet. Zelf vindt ze dat ze niet zo geweldig schrijft. De resultaten laten echter iets geheel anders zien. De dichteres weet altijd precies in korte weergave de kern van haar verhaal op te zetten. Over de natuur en haar geloof in het positieve van het leven en de mens kan Vlinder in detail heel goed aangeven wat ze bedoelt te zeggen. Papillon De versmelting van deze twee stijlen door Papillon resulteert in de gedichten die op de site aanwezig zijn Hoe gaat Papillon te werk? Vlinder geeft aan dat zij een gedicht heeft dat nader moet worden uitgewerkt. Ze benoemt veelal de titel, levert de rietstengel ervan en zegt “maak jij het maar af Corrason. Soms legt ze erbij uit wat het probleem is en waar ze heen wil. Soms ook laat ze zich leiden door wat vrouwelijke trekjes in de manier waarop ze aangeeft te verwachten dat Corrason het wel doorgrondt en afmaakt wat haar zelf niet lukte. Corrason leest de rietstengel een aantal keren door en legt vervolgens zijn sjabloon erover heen. Dat sjabloon bevat het aantal hanteerbare strofes om van begin tot eind naar een verhaal te komen. Voorwaarde is altijd dat de boodschap als door vlinder geleverd intact moet blijven. Wanneer de eerste opzet door Corrason in zijn schrijfstijl is aangemaakt, legt hij dat aan Vlinder voor en vraagt om een beoordeling. De afloop is verschillend en varieert van “goed gedaan” tot “het loopt niet”. Over en weer gaan nog voorstellen, wijzigingen of geringe aanpassing. Vlinder heeft het laatste woord. Zonder haar goedkeuring gaat er niets naar de ´Leesgedichten´ site. Wat bracht beide dichters tot het dichten: Corrason zegt: Ik dicht al heel lang. Tot 2007 in mindere mate maar toch wel regelmatig. Een belangrijke gebeurtenis in mijn leven begin 2008 zette mij driftiger aan het dichten dan voorheen. Het was een goede afleiding voor me. In de loop van de laatste twee jaren zie ikzelf de inhoud en mijn boodschap veranderen. Ik ga er speciaal voor zitten. Meestal is me al bekend waarover ik wil dichten en hoe. Vaak komen de strofes vanzelf tot stand. Een enkele keer raak ik verstrikt in eigen denken omdat ik er aan hecht iets in mijn gedichten tot de verbeelding van anderen te spreken. Dat het vaak over de liefde gaat is niet geheel toevallig. Gedichten laat ik altijd een dag liggen. Ik lees en herlees en verander vaak de dag erop, omdat het er dan onverklaarbaar heel anders bij ligt. Sneldichten gaat aan mij voorbij. Ik ben een perfectionist, helaas. Wel ken ik langdurig tijden waarin er niets uit mijn brein komt. Inspiratie tot dichten is dan ver te zoeken. Tot opeens de drang weer opkomt met naar ik hoop goede resultaten voor mijn lezers. Papillon is realistisch, iets wat ik wel nodig heb. Vlinder zegt: Wat mij aanzet tot dichten? Ik ga er in ieder geval niet echt speciaal voor zitten. Het kan 'n gebeurtenis zijn, bv. “Dood vogeltje” (Papillon), herinnering aan een vakantie, zie: “Terug naar Parpan (Papillon) Soms een berichtje in de krant of op TV Gevoelens door muziek bijvoorbeeld, “Chopin” (Vlinder) Op deze manier komt het dichten plotseling in mij op. Het zijn dan weliswaar meerdere losse zinnen of alleen maar woorden. In de meeste gevallen ontstaat daaruit zomaar een rietstengelgedicht. In de natuur verblijvende komen de onderwerpen vanzelf. De fantasie neemt een loopje met je en ja hoor…daar komen de kabouters die altijd dolle pret hebben. Bos-, huis- en tuinkabouters zijn werkelijk overal. Als VLINDER voel ik me hierbij op mijn gemak en één met de natuur. Wanneer ik eenmaal in een bepaalde stemming verkeer komen de woorden vanzelf. Schrijf ik ze niet meteen op, dan ben ik ze kwijt. Gevolg: vele briefjes met notities waarvan ik plotseling de originelen niet meer terugvind. Maar het blijft leuk! Zo ook mijn Papillon inzet. Het contact tussen beide dichters verloopt altijd via hun persoonlijke privé mailboxen. Er is een voorbeeld te geven van het gedicht ” Ontwaken” zoals dat op de 15e oktober 2011 op de site is verschenen en zoals dat door beide dichters afzonderlijk in de oorsprong is benaderd. Dat ziet er als volgt uit: Vlinder schrijft de aanzet Corrason maakt af Terwijl de wereld Terwijl de wereld stil stil en verlaten lijkt een gelaten rust vermag verwelkomt de natuur verwelkomt de natuur deze nieuwe dag de nieuwe dag goudomrand in goudomrande vogels structuren zweven bij de opgaande Vogels zweven zon bij de opgaande zon het eerste blauw met kleuren zo glansrijk en teer zonnestralen Toen het eerste blauw begon in prachtig schilderden zonnestralen meer lijnenspel dan een prachtig lijnenspel bloemen omkranst met Met dauw als parels dauw als parels die bloemen omkransen ontwaken toont het ontwaken in alle glorie in alle glorie een dag vol nieuwe kansen insecten Het milieu ademt en bruist komen tot leven naakte schoonheid de natuur bruist Dieren zoeken De dieren zoeken in alle rust hun weg In alle rust zij malen niet om geluk of pech hun weg Een nieuwe dag geboren dankbaar voor Alle groen en het dierenrijk weer een nieuwe dag zij gelijken één geheel De natuur en Niets gaat hierin verloren het dierenrijk is één geheel De mens in eigen tijdperk Zoals het completeert het andere deel voor altijd Onze wereld als scheppingswerk bedoeld is laat ons voelen wat het geeft Laat de mens De bron voor het bestaan het zo houden De kracht die alles in zich heeft en genieten van al dat moois Dit was onze opzet van een eerste artikel op de Blog. In de hoop dat wij u kennis laten maken met de leuke aspecten van het dichten en de stille wens dat de activiteiten van de leden op de ´Leesgedichten´ site wat meer waarneembaar worden, nemen wij afscheid van onze anonimiteit binnen Papillon. Met dichterlijke groeten Vlinder & Corrason Augustus 2012
Tweeten