Samenwerking
Bosarbeiders zwoegen hard met elkaar, spreken luid, verruimen hun geest; Men hoort geen woord over God, al is Hij sterk aanwezig.
39 gedichten
De geur van mos en natte grond, licht dat door de kruinen valt. Met deze gedichten ga je de bossen in zonder de deur uit te hoeven.
Bosarbeiders zwoegen hard met elkaar, spreken luid, verruimen hun geest; Men hoort geen woord over God, al is Hij sterk aanwezig.
Wandelen is ontspannend en gezond dit doe je alleen of samen met je hond Wandelen in de bossen, duinen of langs het strand samen hand in hand Wandelen kun…
Een paaltje, beschilderd met aardbeienglans, zendt over het bospad zijn lokkend woord: \"Ziet de wandelaar mij? Stapt hij haastig voort? De Chaamse je…
Ingetogen huizen aan stil bosveld bewaren arbeidslustig verleden, dat hier bestendig toeft, steeds tevreden; zijn boodschap blijve in elke tijd bewaard. Ee…
Op een rood veld buigen twee eikentwijgen met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd; daaronder een gentiaan, die zich beurt in zomers zonnig geel: s…
Waar zal dit pad na toe leiden Ben omringt door moeder der natuur Ik bevind me in een omgeving in de bossen Voel me daar op mijn gemak en ben vrij. Het gev…
De wind van het jaar tweeduizendvijftien zwerft door het grote bos bij Breda \'s Zuidkant, fluistert in hoog lover, op begroeid zand geschiedenis, lan…
Sigarendamp en scherpe champagnelucht zweven in elkaar: de knusse avond prikkelt, vergaat _ wonderlijk geurend. Golvend slaat het meer het café op zijn oev…
Lopend over het pad door bossen en heide, de tempel van mijn wezen, de kern van zijn. Geurende bomen en planten omringen mij. Bladeren als een dak boven m\…
ik heb het woud gehoord niet alleen zijn buitenkant in het ritselen van bladeren maar de oertaal van de vaderen de krak waarmee hij zijn jarenlange spannin…
ik loop van boom naar boom cirkels uit mijn groene droom voel hun verbondenheid in ondergronds netwerken de kroon heeft hemel in bereik met zonne-energie g…
Aan de Zuidzij van Breda ´s Heuvelkwartier ligt jonge wildernis. Vergaan boerenland toont nog bescheiden, vluchtig zijn hand. Gewezen boomgaard, weide adem…
Het grote loofwoud herbergt binnen zijn takken en twijgen allerlei klein leven dat ontelbare klanken uit vol blije verrassing vurige liefde of woede overwi…
De kleine woudbloempjes van de vroege lente bloeien dicht bij elkaar geven met hun glanzend wit de kleur der reinheid kale bomen en struiken in de omgeving…
's Winters sluimert in Olterterp de vijver bij Het Witte Huis mat _ door zwijgend gras omringd verborgen voor gasten van het geliefde hotel bereidt he…
Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam geurige weide, door bos omgeven, waar kleine schuwe vorsten zich begeven naar hun maaltijd, schrijden plechtig l…
Een zwaar, enigszins ingevallen dak dekt het kleine huis van Olle Kapoen, de wortelman, die woont tussen het groen van lieve vlierstruik en oude, kromme ta…
Koude adem strijkt over kale bomen van 't Olterterper bos, danst als luchtkolk tussen kruin en grauwe, lage wolk, laat beeldhouwersdenken in zich stro…
Rondom het vertrouwde Slot Bommelstein staan paddenstoelen langs vele wegen, spreken een taal, die plechtig gezwegen, wegwijzer naar nieuw beleven wil zijn…
Omhoog tegen de dikke eikenboom. Klauwtjes slaan de brede weg naar dichtheid van koel wenkende, groene veiligheid. Het lover kijkt als een stille bosgnoom…