De verre blik
door wil melker
ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels sijpelen
langs fundamenten
normen en waarden
verdwijnen diep in de aarde
nog kijken zij
de lijnen rechter dan
de heer maar knoesten en
stronken geloven al niet meer
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Fata-morgana SjoemeleSherif
- Een smaak van mystiek wil melker
- Naar de hemel wil melker
- Religieuze bloemen wil melker
- Drempelvrees wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.