Geloof

door Coby Poelman-Duisterwinkel

Ze had kanker toen ze zei: Geloven is voor mij als kind bij vader achterop de fiets vol overgave, benen in de fietstas, leunen tegen vaders jas, Hij kent mijn bestemming zonder routeplanning. Ze kende haar vader maar even. Toen hij stierf was zij pas zeven maar de band met Vader is altijd gebleven. Als Vaders gang lijkt te vertragen wordt het kind naar Huis gedragen.

Bekijk ook gedichten over: Fietsen Geloven Huis Kanker Vader

Meer van Coby Poelman-Duisterwinkel

Gerelateerde gedichten

In gesprek met Vader Coby Poelman-Duisterwinkel
Een stukje fietsen Alex Boelens
Dat waren pas winters Fairouz
Gezellig avondje De onbekende dichter
Het testament van de gekruisigde jozlebruyn

Reacties (2)

vader
het laatste
woord willen laten
getuigt van ‘t tezamen
thuiswaarts gaan.

gelijkgestemd klein groetje, hans

hans winter, 30-12-2013

Prachtige woorden. En ja het geloof heeft zoveel kracht dat het zware dragen soms lichter wordt door hem toe te laten in jou hart. En de route naar hem zal het geloof en het vertrouwen versterken.

Tine

Anoniem, 04-02-2014