Gods aarde juicht!
door Coby Poelman-Duisterwinkel
Gods aarde juicht
in de geplante boomgaard,
zij fluit een lied vol luister naar
het zachte fietsgeluid.
Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.
Meer van Coby Poelman-Duisterwinkel
Gerelateerde gedichten
- Herfstsonnet Coby Poelman-Duisterwinkel
- Het ultieme moment wil melker
- Gods schepping Klaas48
- Pure zelfkastijding Agnes Domber
- Schepping nelleke
Reacties (3)
Coby een heel goed gedicht van je,het doet iets moois in mij,de schepping bewaren is een heilige opdracht
Anoniem, 23-08-2013
Prachtig gedicht Coby
Anoniem, 10-09-2013
mooi geschreven , een lofgedicht. Hij hoort je
prijzen .
Anoniem, 13-02-2020
Log in of maak een account om te reageren.