Huwelijk
door De onbekende dichter
Wij zijn weer aan het reizen
in mijn leven vele mijlpalen overwonnen.
De trektocht nauwelijks begonnen
als zeevaarder van het Woord
bid ik Hem die ons roepen hoort.
Hoewel ik, Vader,
op zovele wereldzeeën dreef
is het de rijkste tocht die ik in Uw geulen beleef.
Als herboren kind in fris matrozen dos,
hijs ik eindelijk verlost
van druk en land
het zeil, gierend in de wind
en wiek mijn vleugels vrij
net als die van de albatros!
Mijn vriendin, mijn vrind,
O Vader in de hemelen,laten wij
op dit vertrouwde vocht
wandelen op de trouwe zee,
Met jou, Vader,en ons twee,
lachend en bekoord verwoord
dobberend aan boord
naar jouw eeuwig strand...
Dichter is onbekend.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Waar is god SjoemeleSherif
- Kom alstublieft naar benedenI Gedichtenlady
- Trouwe god Fedde Nicolai
- Eeuwigheid SjoemeleSherif
- Multiculturele samenleving Klaas48
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.