Wilde dobber

De ernstig strevende christen drijft op een boomstam voort over de woeste wereldzee omringd door dreigend duister torenhoge golven vol Satanswoede tillen het hout hoog op smakken het weer neer in het brullende schuim van kwaad en verderf de gewezen boomstam wordt steeds door het tierende water verzwolgen ondergeduwd maar komt weer koppig boven de zwarte einder toont telkens trillend licht van felle bliksems die hard in elkaar grijpen vragen doen rijzen over lange strijd tussen engel en duivel almaar verder luchtstromen uit Gods hand zijn lichte zeilen van lucht hebben ontembare macht leiden je zacht strelend langs alle grimmige gevaartes. Han Messie