De avond van mijn leven

Mijn hart….. Mijn oude hart, gaat beven, wanneer ik aan je denk….. Jij vulde heel mijn leven, als een volmaakt geschenk. Ik heb nog slechts herinneringen, uit lang vervlogen tijd. Jij wandelde mijn leven binnen, en beheerste het. Voor altijd. Ik was nog veel te jong, ik wist niets over liefde. Mijn hart liep barstensvol. Maar jij bleef op een afstand, en hield dat jaren vol. Het griefde mij heel erg, jij vond me nog een kind. Ik heb dat toen gezegd. En veel te jong nog, volgens jou, werd ik toch je vrouw. Jij was altijd wat ouder, je lachte wat om mij. Ik was zo onervaren….. Toch denk ik: “ Al die jaren, gingen vol geluk voorbij.” Ook nu de avond is gekomen, mijn leven zich ten einde spoedt, Denk ik: “Ik ben gelukkig, ik voel me blij……, het leven is goed!”