Het eerste scheurtje
door wil melker
het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos
wil melker.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.