Het korte licht
het korte licht van donkere dagen lijkt in lange nachten te vervagen hoe somber ook de terugblik is om twaalf uur proosten jij en ik dan zullen vuren nieuw…
20 gedichten
Oud en nieuw: even terugkijken, dan de blik vooruit. Rond de jaarwisseling schreven onze leden deze gedichten over afscheid van het oude jaar en hoop voor het nieuwe.
het korte licht van donkere dagen lijkt in lange nachten te vervagen hoe somber ook de terugblik is om twaalf uur proosten jij en ik dan zullen vuren nieuw…
een jaar vol transparantie maar de laatste scherven glas braken zonder kleur de ooit geroemde schoonheid af wij zijn gewond kelen gesneden uit naam van rel…
er is geen balans op te maken niets houdt elkaar in evenwicht de enige activa die ik bezit ben jij met je stralende gezicht uit de prilheid van lente groen…
het bos verzamelt zijn dood hout een straffe wind schudt buien uit een mat grijs wolkendek maar niets is jou te gek jij laat de winter smelten voor die ooi…
je deed kleine pasjes lachte halve rondjes tot pirouettes in een overwinningsdans want de angst was ineens totaal verdwenen in samen kijken naar de opgaand…
het knetterde vonkte siste en sliste verschoot door spanning ontbloot er lichtte magie rond je donkere handen in dit samenspel van warme lijnen kruisten kr…
ik bied je vannacht mijn vuurwerk aan door bij je te zijn in een magnifiek gebeuren zullen stralen en bogen de hemel doen kleuren maar ook met de pijn en o…
zacht fonkelt de zilveren bal de stal is vol van komen en weer gaan buiten de frisse neus een tijdelijk volle maan je droomt nog kerst zacht tegen mij aan…
ik had je bijna al twee jaar niet gezien en je kwam je met een nog soepele pas onverwacht binnen er viel een korte stilte in herkenning voor plaatsing in d…
ik telde de kilometers proefde de sfeer van de vele gepasseerde landschappen wist me steeds dichter bij jou ook in het delen van ervaringen zoals een koor…
laten wij het toch eens weer doen een takje groen wat rode bessen planten in mosgroen wij hebben ergens nog zilveren slingers die vaak langs onze vingers z…
de tijd steekt zijn drie pieken uit boven een zwarte wijzerplaat dat doet hij al jaren en niemand vindt dat interessant omdat iedereen het als gewoon ervaa…
ik schrijf met het laatste licht van de winterzon de wende komt snel weerom voor langere dagen die om meer woorden vragen voor het verhaal van de dag nog h…
jij hield niet zo van het onverwachte plotselinge geluiden en krachten die tevoorschijn kwamen op een niet bekend moment vaak vooraf gegaan door flitsend l…
zij draalt op de hoek van de straat voordat zij rechtsaf en voorlopig uit zicht gaat een zwaaiende arm en een wuivende hand de haren een chaos nog net voor…
traag rookt het vreugdevuur zijn grijze chaos in de rode zee van de chinese rol het dauwt en waar je stapt plakt het restant van kleuren en illusie aan je…
zie niet om als morgen straten weer rood kleuren van uiteen gespatte beloftes waar een laatste vlammetje het vuur nog smeulend houdt stikkend in eigen rook…
ik heb de chaos geordend door chronos vastgezet maar emoties hebben de vruchtbare aarde niet altijd vakkundig opengelegd in zaaien en oogsten leek de plann…
Als kleuren uiteenspatten in het nachtelijk ruim dan leeft mijn fantasie in ons sprookje als exploderende gedachte in het heelal. Een verschijning als een…
ik ben het jaar begonnen op wit linnen de pigmenten mengen gebeurde diep van binnen het pastel van lente kwam al snel in sprankelende groei tot bloei op he…