Menu
Gedicht insturen

Kerstnostalgie

door De onbekende dichter

De kolenkachel straalt behaaglijk de huiskamer in zomerklimaat waar grootvader zijn uiltje knapt terwijl de kat een walnoot gapt die hij over het vloerkleed slaat kerstkoekjes in de dennenboom besneeuwd met suikervlokjes schommelen aan een felrood lint tussen de kaarsen; cr?megetint en tingelende tere klokjes de platenspeler krast versleten een oude versie van Stille Nacht waarna een zuivere knapenstem zingt over het Kind in Betlehem dat zolang al werd verwacht uit de keuken drijven geuren van zoete spijs en wildgebraad verwachtingsvol tot watertanden de kleintjes wassen braaf hun handen als de kerkklok zessen slaat vader vertelt het kerstverhaal zijn stem beeft licht bewogen en als ieder zich rond tafel zet smeekt moeder in een zacht gebed voor armlastigen Zijn mededogen die sfeer van Kerstmis is vergleden - naar de herinnering gedwaald - in overdreven luxe vertoon dat eigenlijk toch heel gewoon een knagend leeg gevoel vertaalt.
10

Reacties (1)

Maar al te waar. Het feest van goede sfeer en goede voornemens wordt steeds meer inhalig en zakelijk.

Anoniem, 20-12-2011

Log in of maak een account om te reageren.