Witte Huiswerveling

Over daken en kale bomenwoud giert, valt en springt een zwervende wind, als een dartel, onbesuisd dansend kind, ontmoet tenslotte geur, die hem vasthoudt. De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind de pijp in, hitte tegemoet, en vindt vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt. De keuken van 't Olterterper spijshuis toont kookkunst vol aangewaaide bossmaak; ovens gloeien bij stervend takkengeruis. Knusse Kerst, omhuld door klinkende zaak, treft hier elke winter veilig tehuis van zacht aansluipende, vertellende Vaak. Han Messie