Alleen
door Bella
Aan de oever zat een klein meisje.
Het meisje gooide haar popje de sloot in.
Rollende tranen over haar gezicht.
Ze leeft niet in een paradijsje.
Haar moeder gaf haar dit popje.
Die heeft haar verlaten.
En haar alleen achtergelaten.
Je zag het aan dat treurige kopje.
Een hand daalde neer op haar schouder.
\'Je bent niet alleen\' zei haar vader.
Het meisje keek omhoog.
Ze legde haar arm om haar vader heen.
Ze werd ouder en wijzer.
Wetend dat er altijd iemand voor haar klaar zou staan.
Dat ze niet alleen verder hoeft te gaan.
Ze voelde zich net zo machtig als een keizer.
© Bella
Gerelateerde gedichten
- Kersthoop Bella
- Verdriet verleden en heden angela vd kreeft
- Dierenliefde Bella
- Alleen Anne
- Sterven in een oude jas droomster
Reacties (5)
Dit gedicht is een bemoediging voor een ieder, die zich eenzaam voelt en radeloos is. Het zegt zo hartverheffend om nooit de moed op te geven.
Anoniem, 28-11-2011
Wouw...
Mooi!!!
liefs Anna
Anoniem, 10-12-2011
Heel mooi. Traantjes in mijn ogen.
Anoniem, 14-12-2011
Ontroerend en zó móói! groetjes Marian
Anoniem, 19-06-2015
Prachtige woorden Meis ik geef je een 9
Anoniem, 19-06-2015
Log in of maak een account om te reageren.