Een prachtige vaas

Nog altijd zie ik haar in gedachten staan De vaas wil maar niet uit mijn herinnering weg gaan Zij schitterde met blauw-paarsige gloed Zo een voorwerp dat het in licht prachtig doet. Verrukt was ik ervan als nog jong kind Zo een die je niet gemakkelijk terug vindt Een onuitwisbare indruk maakten bijpassende Bolchrysanten erin Ik keek maar en ik keek en hield bijna mijn adem in. Van hand tot hand is zij gegaan als een kostbare erfenis Het is niet zo dat haar emotionele waarde in geld uit te drukken is... Nu weet ik helaas niet welk lot haar uiteindelijk wachtte Ik, die bij haar aanblik meer dan eens verzachtte Graag had ook ík haar willen hebben maar geen mens kende of raadde mijn wens. Dakoyria, 2015.