Kleur
Ik geef mijn dagen graag wat kleur, met groen en blauw en zonnig geel. Ik weet, dat is natuurlijk, maar zulke dagen zijn er niet zo veel. Soms lijkt een da…
28 gedichten
Kleur geeft het leven letterlijk en figuurlijk fleur. Onze dichters schreven over wat een beetje kleur allemaal kan doen.
Ik geef mijn dagen graag wat kleur, met groen en blauw en zonnig geel. Ik weet, dat is natuurlijk, maar zulke dagen zijn er niet zo veel. Soms lijkt een da…
Schilder met mijn ogen de natuur om mij heen kleur de bloemen als een mooie regenboog laat vlinders dansen boven nieuw ontluikende knoppen met mijn penseel…
Herinneringen zijn als bloemen, je kunt ze plukken op de woorden van een lied. Soms rollen tranen, maar verdrietig zijn ze niet. Je ruikt hun geur, ziet we…
waar woorden eenduidig hun kleur luiden is het fijne geklepel van klokjes niet hoorbaar het monotoon starre dringt zich meer dan opzichtig op en houdt ogen…
Nadat de regen is gevallen Komen er allerlei geuren vrij Worden de kleuren mooier Zijn de wegen versiert met water De verse geur van frisheid Kalmeert iede…
ik zag helderheid uit kleur verdwijnen het voelde alsof zon niet meer uitbundig kon schijnen het vrolijke speelse flonkerde incidenteel grijs overheerste g…
Een leuk gezicht als je dat kleine vogeltje nerveus rond ziet hippen van boom tot struik ziet wippen. Mooi op kleur strak in de veren een beetje schuchter…
half zeven was het ongeveer toen ze wakker schrok van het geluid ze vermoedde dat het een kindje was dat van hiernaast, het huilde hij , ontwaakte ook, lan…
Ik kan geen seizoen bedenken, welke oprecht en recht door zee bood. Elk blad had haar eigen kleur, maar deze was zo identiek als rood. Geen seizoen voelde…
Praten is jezelf geven praten is je zelf zijn vragen hoort bij het leven zwijgen dat doet pijn zwijgen is niet kunnen weten hoe raak ik mijn zorgen kwijt o…
ik zag je ogen twinkelen kijken naar je friemelende vingers in de half open bak die in onbekend overleg stilte tot creatie wilden brengen waarbij het kunst…
ik ben in wit gaan graven omdat zwart geen schaduw kan dragen ook hoogte en diepte ontbreken zonder schepping in zijn vele nuanceringen van de natuur de me…
het waren witte wolken die jij het goud aan de randen schuurde in jouw poging lente vroegtijdig te laten beginnen eenvoud was het mozaïek waarmee de plants…
ik dacht dat schaduw onze harde kant verzachtte maar ervaarde de scherpte in contrasten niet de ideale binnenkomers juist de concentratie van meer donker g…
op de vouw van zwart kierde licht in vlakke velden speelde pluis als wervelende helden in warm stijgende lucht zij zwermden geen grandioze vlucht alleen de…
jouw wit was streep loos de intense onschuld verblindend nauwelijks raakbaar door contrastuele weerspannigheden zacht ebde gesluierde schoonheid weg een sp…
zij had als opschik glas in alle variaties waarvan de vorm glanzende stilte uitstraalde de ontvangst was dan ook overweldigend in de fragiele breekbaarheid…
jij hebt altijd de zachte kleuren voor je laten spreken daar waar het dreigde te breken helderde jij licht wit dat contrasten uit hun hoeken haalde voor ee…
ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte…
je beweegt de schaduw van je hand aan de achterkant vervloeien pigmenten tot harmonie die wereld een nieuwe kleur mee geeft waar twee componenten samen gaa…