Afgehakt voor goed

toen mijn broer opgebaard lag, wou mijn treurende vader drie dagen en drie nachten die kamer niet verlaten. versteend zat hij zuchtend naar bobs gesloten ogen te staren. drie nachten lang hoorde ik moeder, alleen in het grote bed, woelen en wenen. beiden hadden tranen té kort voor dit té groot verlies. voor mijn medelijden hadden ze toen, jammer genoeg, geen oog. ook mijn rechterhand werd voor goed afgehakt.