Blijven hangen
door Marian van Zwienen
Ik blijf al dagen hangen
en dat is beslist niet fijn
de tranen op mijn wangen
verraden alle verse pijn.
ik struikel over vragen
die eindigen met waarom?
ik probeer verdriet te dragen
jank me krom en andersom.
ik staar, ik jank, ik schrijf
en wordt gek van deze pijn
misschien dat ik nu overdrijf
maar dat is soms reuze fijn!
wat kan mij het eigenlijk schelen!
dan lees je het toch niet!
ik ga nu echt geen glimlach stelen
want ik heb intens verdriet!
ik zou wel willen schuilen
ja… dagen achter elkaar!
als een baby willen huilen
met van die snotjes in m’n haar.
willen snikken in een schoot
het maakt niet uit van wie
willen zeggen: ik wil dood!
wat ik later heus wel anders zie.
troost is soms ontzettend fijn
een vacht van zachte veren
ik wil nu graag verdrietig zijn
dus als u mij…
wilt excuseren..
© Marjanekke
Meer van Marian van Zwienen
Gerelateerde gedichten
- Koud Johny Donovan
- Heb ik je al verteld Poëet zonder poespas - Chris L
- Maria Jacques Spelbrink
- Laat ons dan zo zijn angela
- Woorden Angelswings2
Reacties (4)
o wat sneu voor jou
don\'t give up
eens komt de tijd....
wat een mooi gedichtje terug van je hand,s-u-p-e-r
Anoniem, 14-06-2016
excuse aanvaardt,mooi geschreven
groetjes
Anoniem, 15-06-2016
Laat maar lekken die tranen.
Antje
Anoniem, 15-06-2016
Fijn geschreven; ik houd van jouw stijl!
Dakoyria, 14-07-2016
Log in of maak een account om te reageren.