Buik vol misselijkheid

Mijn trots ontnomen Jij moest altijd in mij komen Verloren jeugd krampachtige vreugd Wat heb ik van je geleerd Tja, alleen een hart dat zich heeft verteerd... Mijn buik vol misselijkheid zo weinig bevrijd Je smerige vlakke ogen, zonder enige mededogen Een litteken voor het leven, heb jij mij gegeven Vraag me af; heb jij een geweten? Nee, want jij bent door iets erg bezeten Ik zo jong en nog naief Maar jij rook dat smerige dief Dief van m'n jeugdigheid heb je helemaal geen spijt??