Cel tegen de vrijheid
door De onbekende dichter
In het leven dat ze had
bleef ze naar de vrijheid streven
Datgene wat ze hoopte te krijgen
dat niemand haar kon geven
De tralies rond haar cel
sloten haar van de buitenwereld af
De stenen muur stond vol met streepjes
die ze telde, dag voor dag
Soms kwamen de mensen naar haar toe
zonder emotie op hun gezicht
Ze probeerde de deur naar buiten
maar het bleef altijd dicht
Niemand die haar helpen kwam
het leven ging voorbij
Dit gedichtje is voor een meisje
die wenste dat ze net zo was als jij.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Relativeren jozlebruyn
- Vrijheid Catherine B.
- Vogels in hun vlucht droomster
- Laagvlieger Catherine B.
- Vrijheid van leven Lion
Reacties (1)
goed gedicht
miconos, 27-10-2012
Log in of maak een account om te reageren.