De baby

men trok heel voorzichtig het stuk steen weg de Moeder die al uren had geschreeuwd uit pure wanhoop, zweeg plotseling iedereen om haar heen keek zwijgend toe de baby lag daar, stil , zo klein, zo klein helemaal gaaf en het was alsof hij sliep de krankzinnigheid in de ogen van de Moeder stil, smeekte ze….stil, hij slaapt, wek hem niet grote kerels met tranen in hun ogen keken toe haar vingers trilden toen ze haar kindje aanraakte streelde en kuste, zo voorzichtig ... stille tranen rolden over zijn dode wangetjes haar tranen…stil ,herhaalde ze , wek hem niet niemand wist later hoelang men daar had gestaan de Vader arriveerde bij de restanten van hun huis hij knielde bij zijn vrouw en zoontje neer hij noemde hun namen en het leek alsof de vrouw ontwaakte toen begon ze te gillen zoals alleen een Moeder kan de Vader vloekte, vervloekte de raket aanval zoals alleen een man kan voordat tranen komen © Fariouz