De moraal van eeuwen
door wil melker
er schoven sheets
met werkelijkheden
heen en weer
waarvan het bloed
veelvuldig aan
onze handen kleefde
ook wij hadden
weggekeken toen
verantwoordelijkheden
ons wat indringender
onder de neus
werden gewreven
natuurlijk
hebben wij alles
van toen geweten
maar zelf een
poot uitsteken
was er nooit bij
wij zagen de letters
kleiner worden
nog voelden wij
dat de intentie er was
tot wij ze echt
niet meer konden lezen
die wet was
ongeschreven
de moraal van eeuwen
werd opgeheven
we graaien weer
in plaats van te geven
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Eenzaam en verlaten Frans Gewoon
- Lach van een Clown Andrea
- De koeien en de paardenbloem Johny Donovan
- Jezus Lion
- Tegenstrijdig? Han Messie
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.