Denk nu niet dat ik je ooit vergeet
door Melan
Ik hou je hand vast en ik fluister,
Kleine woordjes, maar net hard genoeg.
Ik vertel je over vroeger, hoe je mij in je armen droeg.
Ik hou je hand vast en ik luister,
naar je verhalen van deze dag.
Naar je kijk op de dag van morgen,
je kleine maar zo fijne lach.
Ik hou je hand vast en begeleid je,
door de gangen, heen en weer.
Laat je rusten, laat je wachten,
vertel je dat het oké is, keer op keer.
Je pakt m’n hand vast en je roept me.
Je wilt naar huis want je kan niet meer.
Weet de weg niet meer te vinden,
wilt wel rennen maar het doet je zo zeer.
Je hield m’n hand vast en je was daar.
zoals je vroeger altijd deed.
Jouw hart zit in de mijne.
Denk nu niet dat ik je ooit vergeet.
Meer van Melan
Gerelateerde gedichten
- Is er ook een dominee in de zaal? Coby Poelman-Duisterwinkel
- Dag mevrouw... Anna Michielen
- Pure gedachte Poëet zonder poespas - Chris L
- Mist Ingrid
- Dementie Sarissa
Reacties (1)
Mooi!
Anoniem, 05-02-2017
Log in of maak een account om te reageren.