Een kort applaus
door Ingrid van der Weegen
Ik streefde naar roem.
Steeds naar een groter publiek.
-
Dit verlangen, wat alleen maar groter werd
maakte mij blind en klein.
-
Want voor, tijdens en na
ieder kort applaus,
een applaus dat steeds
opnieuw wegsterft.
-
Had ik ook
bij mijn kind kunnen zijn.
---
© Ingrid van der Weegen
Meer van Ingrid van der Weegen
Gerelateerde gedichten
- Dag van de waardering Paula Hagenaars
- Mijn lieve moeder Fedde Nicolai
- Kristalheldere ogen Ingrid van der Weegen
- Menselijkheid Simon
- De jeugd van tegenwoordig lutwine decocker
Reacties (2)
Heel mooi gedicht..Groetjes marian
Anoniem, 01-04-2015
Hey! ik vind het een prachtig gedicht en zal er mee aan de slag gaan in een schoolproject voor film! Als je dit zou willen zien mag het zeker! stuur mij een mailtje op cotman.marie@gmail.com. Waarschijnlijk is het wel pas over 2 maandjes klaar!
Marie, 10-01-2026
Log in of maak een account om te reageren.