Een vermoeid gebaar
door wil melker
je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen op je bek
Gerelateerde gedichten
- Het tikje border line wil melker
- De strijd miesmuis
- Het apocalyptisch bestaan wil melker
- Lot en toeval wil melker
- One of us Melan
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.