Auteur: Catherine B. / 26 Februari 2015

Eenzame tocht

Afdrukken

Een lichte vorst, verbleekte takken
Ergens hoog de lichtbundel van een maan
In een grijsvale hemel is geen wolk te bespeuren
Geen enkel vlekje op de oneindige stilte van deze lucht.

De zee waar de sterrengloed gebroken
wordt in duizend kleine stukjes zilver en staal
Alleen een bootje dat eenzaam ronddobbert op het
water, de twee roeispanen gehecht aan een dikke ijslaag.

Lang uitgestrekte winter doorgedrongen
in de slagen, de vaarrichting het noorden kwijt
Het eerstvolgende eiland is schimmig en wazig als een
droombeeld, meegesleept door de kleuren van een verstilling.

Gevangen door de koude en een lange nacht
waarin stoppen of wachten geen betekenis hebben
Vroege vogels beginnen te leren tot het spelen in vrijheid
Een wind vliegt vluchtig, onderweg naar een opkomend voorjaar.

© Catherine Boone 2015

Levens gedicht door: Catherine B.
Informatie

Dit gedicht is 2.954 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (7 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over eenzaamheid
gedichten over verstilling
gedichten over winter
gedichten over mens en natuur
gedichten over lente

Heb jij genoten van het Eenzame tocht gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Eenzame tocht'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!