Menu
Gedicht insturen

Geheimen

door De onbekende dichter

Zullen mijn geheimen me verraden Manifesteren ze zich in mijn ogen Willen ze als geesten verschijnen Misschien haten ze de anonimiteit en zoeken ze naar een podium Als een kind dat niet wordt erkend En soms zijn ze zo groot, dat ze haast niet meer onzichtbaar kunnen wezen Zullen mijn geheimen via mijzelf roddelen? Door mijn lichaamstaal te vergiftigen? Door als een monsterlijke, zwarte gedaante in de grijze mist te gaan staan? Kon ik mijn geheimen maar vergeten. Niemand kan te weten komen wat ikzelf allang niet meer weet Maar ze leven en voeden zich met mijn angst Geheimen zo groot worden enorme energieballen Iedereen kan ze voelen en doorgronden En alle mensen kunnen zien dat die bollen bij mij horen Mijn geweten weet teveel En knaagt als duizenden eekhoorns met messcherpe tanden aan mijn maag Wie verstaat de geheimtaal tussen mij en mijn geheimen? Ik loop op de eieren die mijn geheimen hebben uitgebroed! De onbekende dichter.

Bekijk ook gedichten over: Geheim Geheimen

4

Reacties (1)

Wees blij, dat je geweten het je zo duidelijk maakt. Één ding is zeker je bent geen gewetenloos mens.Gelukkig.

Gr. Antje.

Anoniem, 09-07-2016

Log in of maak een account om te reageren.