Auteur: jozlebruyn / 24 November 2011

Gestorven boezemvriend

Afdrukken

hij had een wil van ijzer.

het was een man van staal

wat ouder, maar veel wijzer,

voor mij een ideaal!


hij had twee sterke schouders

waar ik op steunen kon

gaf warmte als mijn ouders

hij droeg in zich de zon.



zijn ogen waren meren

oneindig diep en puur

hij leefde zeven keren

hij molk uit ieder uur





zijn woorden niet te tellen

sneden toch atijd hout

hij bleef me vergezellen

zijn hart was puur als goud




hij schonk me altijd ruimte

en nieuwer perspectief

voor hem bleef ik steeds duimen

hij had me liever dan lief



hij hunkerde naar morgen

levend voluit vandaag

bij hem was ik geborgen

soms voelde ik zijn vraag



waarom niet voluit leven?

waarom nog steeds taboes?

vriendschap wil enkel geven

liefde bevat nooit droes.



hij droeg mij steeds op handen

nooit zette hij me klem

we smeedden samen plannen

soms ,hoor ik nog zijn stem!

Levens gedicht door: jozlebruyn
Informatie

Dit gedicht is 2.650 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (8 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over op handen dragen
gedichten over zijn stem horen

Heb jij genoten van het Gestorven boezemvriend gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Gestorven boezemvriend'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 25-11-2011 schreef Han Messie:
Iemand, waar je voortdurend houvast aan had! Vooral dat beeld "Hij molk uit ieder uur" vind ik zo aansprekend en bemoedigend.
Een herinnering, waar je je hele leven op kunt terug kijken.

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!