Heimwee naar vreemd verleden

In de kleine museumzaal kijken vele bezoekers vluchtig naar die grote getekende mammoet zijn dikke roodbruine vacht geeft een warme uitstraling aan de hoge bultige kop die schuwe trots herbergt half verscholen is tussen twee reuze slagtanden waarin spitsvondige verkennerszin zich steeds tot voorbede maakt van botte drieste wegbanerskracht zedige weemoed siddert zachtjes binnen het wazig geschetste oog treft de schouwende enkeling deze denker verlangt te leven als de vroege holbewoners omringd door ruige leegte _ wilde gevaren welke daagse bestaansstrijd verbonden met eeuwig geëerde houw- en kladkunst